ALEJA SOLIDARNOŚCI

Zapraszam na spotkanie w Gdańskiej Galerii Fotografii,w najbliższy czwartek o godzinie 18.00.

ANNA PROLETARIUSZKA Otwarty pokaz fotografii w Muzeum Narodowym w Gdańsku

Anna Proletariuszka to portret Anny Walentynowicz, zrobiony przez Michała Szlagę. Matka „Solidarności” sfotografowana została u schyłku swojego życia na tle zrujnowanej hali stoczni gdańskiej. Postindustrialne, zdegradowane otoczenie kontrastuje i przytłacza zarazem przedstawioną osobę, wchłaniając i zatapiając jej postać w monochromatycznej gamie zielono-rdzawych barw. Tradycyjne konwencje portretowe podporządkowane rygorom osiowej i zamkniętej kompozycji, frontalność ujęcia oraz hieratyzm pozy, zostały tu jednak niepokojąco przekroczone. Fotograf nie uległ pokusie narzucających się wymogów reprezentacyjności, zapotrzebowań heroizacji czy zwyczajowego upamiętniania. Dawna przodownica pracy, świadoma ideowo proletariuszka, zaangażowana w wolnościowy ruch robotniczy i niezależną działalność związkową, wreszcie pamiętna bohaterka strajków sierpniowych, ukazana została niemalże „chłodnym okiem”, w całej prawdzie swej osobistej egzystencji, w bezlitośnie przygnębiającej przestrzeni. To pełne nostalgii przedstawienie kobiety w niekobiecym miejscu łączy cechy fotograficznego dokumentu, artystycznego portretu, a także pejzażu i alegorii o wanitatywnym charakterze. Ambiwalentnie jest pochwałą niezależności, afirmacją siły woli i cichego bohaterstwa, lecz równocześnie jest ewokacją nieuchronności, przemijania, czy wyobcowania. Anna Proletariuszka - ikona niegdysiejszej wspólnoty i pokojowego wybicia się na niepodległość, jawi się jako figurą wykluczenia i alienacji. Jest zarówno obrazem fiaska utopii politycznych, erozji społecznych więzi, dewaluacji ideałów oraz gorzkiej weryfikacji mitu solidarności, jak również uniwersalną alegorią przemijania oraz indywidualnym epitafium bohaterki. Prawdziwie to określiła jedna z klasycznych działaczek ruchu robotniczego:
Proletariuszka, najbiedniejsza z biednych, najbardziej pozbawiona praw spośród już ich nieposiadających…
Hubert Bilewicz


Miejsce: Oddział Sztuki Nowoczesnej, Pałac Opatów, Muzeum Narodowe w Gdańsku, ul. Cystersów 18, Gdańsk, www.mng.gda.pl
Termin: do 24 marca 2013, 9-16 wtorek – piątek; 10-17 sobota, niedziela

Zapraszam na otwartą prezentację fotograficznego portretu Anny Walentynowicz wykonanego w roku 2004. Wielkoformatowa fotografia przedstawia legendarną suwnicową Stoczni Gdańskiej im. Lenina, działaczkę Wolnych Związków Zawodowych, aktywną uczestniczkę strajków stoczniowych, ofiarę represji komunistycznych, współzałożycielkę NSZZ „Solidarność”, Damę Orderu Orła Białego, stojącą wśród ruin formierni na terenie dawnego wydziału K-2 Stoczni Gdańskiej.

Anna Proletariuszka należy do serii portretów stoczniowców, które są integralną częścią wieloletniego projektu o roboczym tytule Stocznia Gdańska. Projekt ten polega na subiektywnym rejestrowaniu transformacji urbanistycznych, historycznych, społecznych oraz politycznych obejmujących tereny postoczniowe. Na projekt Stocznia Gdańska składają się archiwa fotograficzne i filmowe, wystawy prezentowane w Polsce i zagranicą oraz publikacje.

Fotografia Anna Proletariuszka jest kolekcjonerskim egzemplarzem autorskiej odbitki nr 1 z 5 w formacie 110 x 166,5 cm i stanowi własność Miasta Gdańsk, przekazaną w depozyt Muzeum Narodowemu w Gdańsku.

"PASKUDNE POCZTÓWKI 2007 - 2012"

Wybrane fotografie są efektem dwunastu lat obserwacji i dokumentowania terenów dawnych stoczni gdańskich.
Szczerze mówiąc, uważam że te fotografie są paskudne; paskudny temat, paskudna misja, paskudne światło, paskudne techniczne spojrzenie. Wolałbym ich nigdy nie musieć zrobić.
Kiedy w 2000 roku zaczynałem fotografować stocznię, moje zdjęcia wyrażały naiwny zachwyt nad pięknem zastanego miejsca. Niejeden miłośnik fotografii i stoczni z radością powiesiłby je sobie na ścianie.
Jednak wraz ze znacznymi zmianami w tutejszym krajobrazie, których jako „mieszkaniec” siłą rzeczy doświadczałem na co dzień, moje widzenie zaczęło się radykalizować. I tak narodził się cykl „Paskudne Pocztówki”.

Mam nadzieję, że analiza tego cyklu przyczyni się do szerszej refleksji nad procesem, którego mimowolnymi świadkami jesteśmy od kilkunastu lat. Gdańsk traci bezpowrotnie jedną ze swoich najbardziej fascynujących i niesamowitych przestrzeni. Można ją bezrefleksyjnie zastąpić „nowym”, na pewno jednak, nie da się odbudować jej charakteru stylistycznymi sztuczkami architektów. Nie wystarczy jeden osamotniony żuraw. Dzisiejsze Młode Miasto, uboższe o kilkadziesiąt procent oryginalnej zabudowy, nie jest już tym, czym było dziesięć lat temu. Część wyburzeń była zamierzona, część była wynikiem nieszczęśliwego wypadku. Jednak dużą część trudno logicznie wytłumaczyć. Warto wykorzystać to doświadczenie, aby zastanowić się nad skutkami dotychczasowych działań, dokonać trzeźwego osądu sytuacji, co ,być może, pozwoli nie popełniać podobnych błędów w najbliższej przyszłości.

Czekam na rozwój nowej, wielkomiejskiej, nowoczesnej dzielnicy z wizjonerskimi rozwiązywaniami, wieżowcami i tym wszystkim, o czym śnią deweloperzy. Nie mogę jednak pogodzić się, z tym, że zabraknie w niej tego, co najważniejsze, czyli prawdziwej historii tego miejsca. Choć Gdańsk to nie Nowy Jork, a tereny postoczniowe to nie Manhattan, nasuwa się pewna analogia. Choć Manhattan cały czas pnie się w górę, nikt nie niszczy całkowicie oryginalnej zabudowy dolnej. Dzięki temu powstaje zrównoważona, wspaniała przestrzeń życiowa. Podobną zasadę powinno się stosować wszędzie tam, gdzie wcześniejsze pokolenia zostawiły po sobie wyjątkowy i cenny ślad. W terenach dawnych stoczni gdańskich wciąż jeszcze tkwi gigantyczny potencjał, który, jeśli tylko zostanie zauważony, zaakceptowany, doceniony – pozwoli wykreować miejsce z którego przyszli mieszkańcy będą dumni, z którym będą chcieli się identyfikować i związać na dłużej. Dawna stocznia wciąż jest miejscem inspirującym, wciąż robi olbrzymie wrażenie. Nie trzeba być wielkim wizjonerem, aby wyobrazić sobie jak wspaniałym może być miejscem … to naprawdę proste. Wciąż jednak borykamy się z tymi samymi problemami, nie znamy odpowiedzi na najprostsze pytania. Nie wiemy ile starej zabudowy pozostanie na terenie stoczni, ile budynków ma zostać wyburzonych, jakie można ulokować w nich funkcje, aby temu zapobiec i aby dostały nowe, lepsze życie, nie były skazywane na utylizację itd. ...
Kilka dni temu ruszyły inwestycje. Trwa budowa pierwszej nitki ulicy Nowa Wałowa, co prawdopodobnie przyciągnie kolejne inwestycje. Ten ruch budowlany to dobry znak po latach ciągłych wyburzeń, ale też ostatni moment aby ponownie zastanowić się nad tym, czym ma być Młode Miasto i dla kogo powstaje.

Byłbym szczęśliwy, gdybym mógł już nie kontynuować cyklu „Paskudnych Pocztówek”

Gdańsk, grudzień 2012

Gdańsk, tereny postoczniowe, 22 lipca 2012. Budynek RN ( biuro projektowo–konstrukcyjne), zlokalizowany między ulicą Jana z Kolna, a zakładową ulicą Transportowców. Czas powstania początek XX wieku. Numer inwentarzowy: 141B.

Gdańsk, tereny postoczniowe, 08 czerwca 2011. Dawny wydział K2, pochylnia A1, żuraw w trakcie złomowania. Udźwig: 150t/16t. Producent: KONE Osakeyhtio Helsinki. Rok budowy: 1975. Nr fabryczny: K4690. Numer inwentarzowy: 66.

Gdańsk, tereny postoczniowe, 04 listopada 2011. Budynek zwany Domkiem Ogrodnika. W głębi, po lewej, budynek dawnej centrali telefonicznej - Kolonia Artystów, po likwidacji. Po prawej, willa dyrektora Stoczni Cesarskiej. Czas powstania: około 1900r. Numer inwentarzowy: 173A.

Gdańsk, tereny postoczniowe, 04 listopada 2011. Budynek zwany Domkiem Ogrodnika. W głębi, po lewej, budynek dawnej centrali telefonicznej - Kolonia Artystów, po likwidacji. Po prawej, willa dyrektora Stoczni Cesarskiej. Czas powstania: około 1900r. Numer inwentarzowy: 173A.

Gdańsk, tereny postoczniowe. 18 grudnia 2008. Willa dyrektora – wielkoprzemysłowa rezydencja dyrektora Stoczni Cesarskiej, zintegrowana z zespołem produkcyjnym I obiektami towarzyszącymi: oficyną, stajnią, ogrodem i domkiem ogrodnika. Budynek jednorodny stylistycznie z dobrze opracowanym detalem. W latach 2003 – 2006 wykorzystywany przez artystów z teatru Znak. Rok powstania: 1900. Numer inwentarzowy: 138A.

Gdańsk, tereny postoczniowe, 24 kwietnia 2012. Plac między ulicą Marynarki Polskiej i zakładową ulicą Malarzy. Miejsce po hali 6A. Złomowanie żurawia. Udźwig:20t. Numer inwentarzowy: 26.

Gdańsk. ulica Marynarki Polskiej, 25 listopada2011. Rozbiórka zespołu siedmiu budynków mieszkalnych robotników stoczniowych, wzniesionych przez fundację Schichaua pod koniec XIX wieku. Numery inwentarzowe: 177, 179, 181, 183, 185, 187, 189.

Gdańsk, tereny postoczniowe, 23 marca 2012. Dawny wydział K2, w niegdysiejszym ciągu montażu U-Bootów. Czas powstatnia: początek XX wieku. Nr inwentarzowy: 1A.

Gdańsk, tereny postoczniowe, 17 listopada 2012. Dawny wydział K2. Żelbetowa pochylnia A2.

Gdańsk, tereny postoczniowe, 25 stycznia 2011. Hala na planie prostokąta o bokach 147 x 39 m, dwunawowa, jednokondygnacyjna, niepodpiwniczona, pozbawiona zdobień. Murowana z cegły ceramicznej, wzmocniona pilastrami. Konstrukcję wsporczą belek podsuwnicowych i dachu stanowią słupy wielogałęziowe kratowe, łączone nitami. Hala zlokalizowana między ulicą Marynarki Polskiej i zakładową ulicą Malarzy. Rozebrana po pożarze w styczniu 2012r. Czas powstania: około 1930r . Numer inwentarzowy: 6B.

Gdańsk, tereny postoczniowe. 22 lipca 2012. Budynek RN, biuro projektowo–konstrukcyjne. Wejście od strony stoczni, od ulicy Transportowców. Czas powstania początek XX wieku. Numer inwentarzowy: 141B.

Gdańsk, tereny postoczniowe, 23 czerwca 2012. Hala przy ulicy Rurarzy. Numer inwentarzowy: 26B.

Gdańsk, tereny postoczniowe, 15 grudnia 2007. Dominujący nad otoczeniem budynek kotłowni. Numer inwentarzowy: 62A/101A. Wzniesiony w okresie międzywojennym.

Gdańsk, Kanał Kaszubski, 05 stycznia 2011. Stoczniowy żuraw pływający Jurand w drodze na złomowanie. Udźwig: 100t/35t. Zbudowany w stoczni Magyar Hajó- és Darugyár Óbudai Gyáregysége, Budapeszt. Rok budowy: 1963.

Gdańsk, tereny postoczniowe, 13 lipca 2012. Budynek dawnej stolarni. Numer inwentarzowy: 39A.

Gdańsk, tereny postoczniowe, 27 listopada 2012. Budynek acetylenowni przy ulicy Kooperantów. Na drugim planie Europejskie Centrum Solidarności w budowie.

Zrezygnowałem z klasycznej wystawy tym razem, każdy kto chciałby otrzymać zestaw „Paskudnych Pocztówek”, może je zarezerwować dla siebie przez stronę Instytutu Sztuki Wyspa i odebrać osobiście w przyszłym tygodniu. Odbiór osobisty jest warunkiem – chodzi o to aby połączyć go ze spacerem po terenach postoczniowych. Instrukcje na www.wyspa.art.pl. Pocztówki są darmowe. Ilość zestawów jest ograniczona.
Wydawaniem Paskudnych Pocztówek zajmuje się IS Wyspa, jednak dla czytelników bloga zarezerwowałem około 100 zestawów. Jeśli chcecie je otrzymać ode mnie to proszę o rezerwację na adres pocztowki@szlaga.com. Pocztówki będą do odbioru od najbliższego wtorku do soboty, między godziną 10 – 17 w kiosku z souvenirami przy bramie historycznej SG. Będzie można je odebrać u Pani Oli Olszewskiej lub jej syna Tadeusza. Tu jednak nie będą do końca darmowe, bardzo proszę o przyniesienie Pani Oli kwiatów ciętych do przystrojenia bramy. Pani Ola organizuje zazwyczaj kwiaty sama i nie jest ich zbyt wiele, jeśli otrzyma jakieś dodatkowe to na pewno zrobi z nich dobry użytek ;). Wklejam portret Pani Oli, dla tych którzy nie wiedzą kogo szukać.

p.s. Mam nadzieję że wydam kiedyś kolekcję pocztówek z halami do zachowania w ramach nowej dzielnicy, oraz że kolekcja będzie równie pokaźna jak ta aktualna.
Jak wiadomo wciąż nie ma pełnej listy takich obiektów, są natomiast deklaracje developerów dotyczące chęci zachowania niektórych obiektów, np.Drewnicy Development dotyczące hal 48B i 90B, to na pewno jest już coś na początek.
Hale o których mowa można zlokalizować poniżej.

Wyświetl większą mapę

Wyświetl większą mapę

INSTYTUT KULTURY MIEJSKIEJ,GDAŃSK,NAJBLIŻSZY WTOREK, GODZINA 19.00

Juliusz Studnicki "Gertruda Wysocka - przodownica pracy", 1950, Muzeum Narodowe Warszawa
Michał Szlaga "Anna Proletariuszka", 2004

http://www.ikm.gda.pl/title,Gertruda_Wysocka_vs__Proletariuszka_Anna_-_4__wyklad_Huberta_Bilewicza,pid,241,oid,736,cid,1115.html

W NAJBLIŻSZY PONIEDZIAŁEK ZAPRASZAM DO GDAŃSKIEJ GALERII MIEJSKIEJ

Gdańska Galeria Miejska | Gdansk City Gallery | ggm.gda.pl
W poniedziałek, 7 stycznia o godzinie 18:00 premierze książki dokumentującej wystawę „Tropikalizmy” towarzyszyć będzie rozmowa z Pawłem Althamerem, Magdą Materną i Michałem Szlagą na temat Brazylii i fascynacji tym miejscem. Spotkanie w Gdańskiej Galerii Miejskiej 2 (ul. Powroźnicza 13/15) będzie okazją do opowieści o niezwykłym kraju, jego różnorodności i potencjale dla działań artystycznych. Za ilustracje posłużą projekty zrealizowane przez Fundację Open Art Projects w Brazylii. Na spotkaniu zostaną zaprezentowane, między innymi działania Pawła Althamera zrealizowane w Brazylii w latach 2009 - 2011. Autorem dokumentacji do kilku z nich jest Michał Szlaga, który pokaże publiczności swoje zdjęcia rejestrujące prace artysty.

W programie znajdą się prezentacje następujących projektów:
Piotr Uklański, „Bez tytułu (Jan Paweł II), 2004
Mirosław Bałka, „Cruzamento”, 2007
Paweł Althamer, „Wspólna sprawa”, Brasilia, 2009
Paweł Althmaer, „Ultraleve”, 2011
Paweł Althamer, „Koziołek”, 2011

Paweł Althamer - rzeźbiarz, akcjoner, twórca instalacji i filmów wideo. Jeden z najważniejszych polskich artystów współczesnych. Absolwent słynnej „Kowalni” – pracowni Grzegorza Kowalskiego na warszawskiej ASP. We wczesnych realizacjach podejmował często wątki samotności i wyobcowania jednostki ludzkiej (Skafander, Ciemnia), pod koniec lat 90. w jego twórczości zaczęła dominować problematyka społeczna, czego najbardziej znanych przykładem jest akcja Bródno 2000. Swoje prace pokazywał na wielu międzynarodowych wystawach, m.in. Documenta w Kassel (1997), Skulpturprojekte (Muenster, 2007), a ostatnio w nowojorskim New Museum, wiedeńskiej Secession i Kunsthalle Fridericianum w Kassel. W 2004 roku otrzymał prestiżową The Vincent Van Gogh Award.


Magda Materna - absolwentka Instytutu Studiów Iberyjskich i Iberoamerykańskich, założycielka i prezes fundacji Open Art Projects. Od wielu lat promuje polską sztukę za granicą. Organizatorka i producentka wystaw oraz projektów artystycznych, między innymi: Piotr Uklański „Bez tytułu (Jan Paweł II), 2004, „Bez tytułu (Solidarność)”, 2007, Mirosław Bałka „Cruzamento”, 2007, Peter Coffin „Untitled (U.F.O.)”, Gdańsk, 2008, Rio de Janeiro 2009, Paweł Althamer, "Wspólna sprawa”, Brasilia, Bruksela, Oxford, 2009, Paweł Althamer, "Marzyciel", 2011, „Pramień sonca”, 2012, “Otwock”, 2012. W 2009 roku została wyróżniona Dyplomem Ministra Spraw Zagranicznych za wybitne zasługi dla promocji Polski w świecie.


Michał Szlaga - fotograf i twórca wideo. Absolwent wydziału fotografii Gdańskiej ASP. Publikuje w najważniejszych polskich tytułach prasowych. Realizował projekty z fundacjami A Ku Ku Sztuka, Bęc Zmiana, Open Art Projects, Wyspa Progress, Europejskim Centrum Solidarności, ESK Gdańsk 2016, Gdańską ASP, Teatrem Szekspirowskim, Krytyką Polityczną, Fundacją Bertelsmanna i Polskim Westernem. Laureat wielu nagród w prestiżowych konkursach fotograficznych. Jego prace były pokazywane na wystawach w kraju i za granicą.


http://szlaga.blogspot.com/2012/07/dziwne-przygody-kozioka-matoka.html

Wystawa Tropikalizmy to pierwsza w Polsce prezentacja prac współczesnych artystów brazylijskich tj. grupy artystycznej Chelpa Ferro oraz Jonathas de Andrade. Prace nawiązują do zagadnień pamięci i jej reprezentacji, formy dokumentu, fikcji, przeszłości, teraźniejszości, lokalności oraz odległej egzotyczności.

Wystawa odbędzie się w Gdańskiej Galerii Miejskiej przy ulicy Powroźniczej w Gdańsku w terminie: 23.09.12 - 06.01.13. Wydarzeniami towarzyszącymi wystawie będzie performance grupy Langfurtka oraz performance grupy Chelpa Ferro, w przestrzeniach Fabryki Batycki, (Dolne Miasto, Gdańsk). Powstanie również dwujęzyczna publikacja- planowany zbiór interrelatywnych tekstów, dotyczących postkolonializmu oraz performatywności, przygotowany przez krytyków i teoretyków z Polski i Brazylii.


Chelpa Ferro (grupa artystyczna powstała w 1995, Rio de Janeiro), Chelpa Ferro w skład której wchodzą Barrao, Luiz Zerbini oraz Sergio Mecler, prezentowali swoje prace na wielu międzynarodowych wystawach tj. wielokrotnie na Bienal di Sao Paolo, reprezentowali Brazylię na Bienale di Venecia w 2005 roku jak również brali udział w Liverpool Biennial, Havana Biennial. Ich wystawy solowe (2009/2010) odbyły się m.in. w The Aldrich Contemporary Art Museum, Ridgefield, SESC Paulista, Sao Paulo, Galeria Progetti, Rio de Janeiro, Pinacoteca do Estado, Sao Paulo. Ich prace oraz performance wystawiane były na wielu krajowych i międzynarodowych wystawach.

http://www.chelpaferro.com.br/
http://www.youtube.com/user/chelpaferro
http://www.myspace.com/chelpaferro
Chelpa Ferro działalność swą sytuuje na pograniczu sztuk wizualnych, video oraz muzyki. Ich twórczość skupia się przede wszystkim na fuzji, przetwarzaniu elementów dźwiękowych i wizualnych. Taka dynamika doskonale wpisuje się w spuściznę Tropikalizmu, ruchu artystycznego powstałego w Rio de Janeiro końcem lat sześćdziesiątych jak również Futuryzmu i Dadaizmu (w szczególności manifestu Luigi Rossolo „Sztuka hałasu”,1913). Ich działalność bliska jest również założeniom Helio Oiticici, który nawoływał do przybliżenia eksperymentów w sztuce do tzw. życia. Tropikalizm nawiązywał do łączenia wszelkich, nierzadko wykluczających się form i narracji istniejących w wielce zróżnicowanej kulturze brazylijskiej, przez co instalacje dźwiękowe i performance Chelpa Ferro łączą w sobie globalne, brazylijskie, a także lokalne aspekty, odnoszące się zarówno do sztuki jak i muzyki.


Jonathas de Andrade, (ur. 1982, Maceio), artysta prezentujący swoje prace na 29th Sao Paolo Biennale (2011), Istanbul Biennale (2011), Biennale Mercosul, Porto Allegre (2009) oraz w wystawach w Centro Cultural Sao Paulo, Cite Internationale des Arts, Paryż, Galeria Vermelho, Sao Paulo, Frieze Art, Londyn, New Museum Triennal, NY (2012), oraz na wielu krajowych i międzynarodowych wystawach. Jonathas de Andrade jest reprezentowany przez Galeria Vermelho, jest rezydentem Gasworks, London (Townhouse Gallery / Made in Mirrors Foundation). Artysta jest finalistą konkursu PrĂŞmio PIPA 2011 oraz Pinchuk Future Generation Art Prize 2012. Publikacje : 4000 disparos/4000 shots, 2011; ColeçĂŁo Amor e Felicidade no Casamento (Love and Happiness in Marriage, with designer Yana Parente), 2008.

http://cargocollective.com/jonathasdeandrade-eng

SZLAGA JUTRO W TRÓJMIEJSKIEJ KP

http://www.krytykapolityczna.pl/wydarzenia/ludzie-transformacji-dokumentalista-michal-szlaga
KP to dziwne miejsce jak na mnie ... tak czy owak serdecznie zapraszam jeśli ma ktoś ochotę i czas. Godzina 19 - 21

175A JUTRO

DECYDUJĄCY MOMENT

Właśnie rozpakowałem iii kupię sobie kolejną.


.....notka ze strony wyadwnictwa Karakter
Adam Mazur, Decydujący moment. Nowe zjawiska w fotografii polskiej po 2000 roku
Eseje, Fotografia Premiera: 1 października 2012
Pierwsza książka prezentująca ostatnią dekadę polskiej fotografii. Sylwetki i prace najważniejszych twórców – od fotografii artystycznej, reporterskiej, po fotografię mody. W obszernym wstępie autor porządkuje i interpretuje najciekawsze zjawiska. Decydujący moment to książka dla wszystkich, których fascynuje bogactwo współczesnej fotografii; pozycja obowiązkowa zarówno dla kolekcjonerów, jak i dla osób dopiero poszukujących swojej drogi w tej różnorodnej i wciąż rozwijającej się dziedzinie.


Sylwetki 92 współczesnych polskich fotografów.
Ponad 500 kolorowych zdjęć.
Syntetyczny obraz najbardziej interesujących zjawisk w nowej polskiej fotografii.
Wydanie dwujęzyczne, polsko-angielskie.

DZIECI REWOLUCJI 1980

Wolność, Równość, Solidarność
Myśli o przyszłości Europy - z Niemiec, Francji i Polski

Dzieci rewolucji 1980
W projekcie „Dzieci rewolucji 1980” Michał Szlaga – gdański fotograf młodego pokolenia (rocznik 1978), podejmuje temat „Solidarności” w prywatnych rozmowach z przedstawicielami zawodów robotniczych (rocznik 1980), podczas sesji zdjęciowych wykonanych w miejscach ich pracy, a więc w dużych zakładach przemysłowych na terenie Gdańska i okolic. Liczba 1980 to ważny symbol dla Polski. Jest to rok przełomu walk o wolność, data początku końca reżimu komunistycznego, obalonego dzięki bezkrwawej rewolucji zapoczątkowanej przez stoczniowców gdańskich, a kontynuowanej w wielu funkcjonujących ówcześnie w całym kraju fabrykach i zakładach. Portretowani są dziećmi tejże rewolucji, która miała im zapewnić lepszą przyszłość. Czy rzeczywiście tak się stało? Projekt ten ma częściowo odpowiedzieć na to pytanie.

Powyżej wstęp z książki.
Zostałem poproszony przez Fundację Bertelsmanna o przygotowanie pracy o Solidarności, rzecz ukazała się obok materiałów fotograficznych innych autorów z Niemiec i Francji. Nie chcąc powielać starych rozwiązań, wracać do znanych bohaterów i miejsc, postanowiłem portretować ludzi z rocznika 1980 w kontekście pracy. Nie wszystkie portrety zostały opublikowane tym razem, cieszę się jednak że powstały i mam nadzieję popracować jeszcze nad rozbudowaniem cyklu.
Dziękuję za pomoc w realizacji firmom; Gdańska Stocznia Remontowa, Famos Starogard Gdański, LPP / Centrum Dystrybucyjne w Pruszczu Gdańskim/, PKP, Morski Port Gdańsk oraz NSZZ Soldarność.
Dziękuję bardzo Marcie Wróblewskiej za pomoc w redakcji przeprowadzonych wywiadów i spięcie ich w całość.
Serdeczne podziękowania dla Chrisa Niedenthala.

BUILDINGS AND REMNANTS

BUILDINGS AND REMNANTS : EXHIBITION

29 September > 9 December 2012

opening: 29 September, 6pm

Curators: Inês Moreira and Aneta Szylak.

Fábrica ASA, Guimarães

www.buildingsremnants.com

The exhibition BUILDINGS AND REMNANTS presents 30 new art projects, creating a dialogue on post-industrial spaces and their remnants. The exhibition takes place in the G Sector of the ASA Factory, located in the industrial area of Covas, thus creating a tautological continuity: a huge hangar belonging to a disused and established factory houses works which are a reflection on post-industrial spaces. In this special context, container-content, space-object, history-experience, work-memory, and productive-unproductive are rearranged in an ephemeral space where the contemporary rethinks itself, experimenting with new methodologies.

How to read, record and transform the post-industrial? Or, more specifically, what should be done with post-industrial spaces? On an immersive path, we encounter ideas and images, ranging from romantic visions of progress and the grandiosity of the industrial landscape to exhaustive historical surveys of large factories. These readings are amplified by subjective appropriations of spaces, such as poetic readings of spaces, abandoned objects and their potentialities. The exhibition shows the political dimension of labour and the economy through personal accounts and records as well as new visions of the reconstruction of buildings, whether in relation to their architecture, the creation of materials in technological sciences, or the rehabilitation, conservation and restoration of industrial materials. An iconic brick chimney is constructed in-loco, using a technique that has now disappeared.

The projects on display emerge from a range of different fields such as art, architecture, photography, design, sound, cinema, engineering, history, archaeology, anthropology, or ethnography, and are organized along six different lines: SPATIALITY, Alicja Karska & Aleksandra Went, André Cepeda, Arturo Franco, Jordi Badia, Marius Waras, Paulo Mendes, Pedro Bandeira & Sofia Santos & Joana Nascimento. PERFORMATIVITY Dorota Nieznalska, Julita Wojcik, Michal Szlaga, Pedro Tudela, The Decorators. AFFECTIVITY Jonathan Saldanha, Pedro Araújo & Ecomuseu de Barroso, Grzegorz Klaman, Frederico Lobo & Tiago Hespanha. MATERIALITY Eduardo Matos, Konrad Pustola, Micael Nussbaumer, Patrícia Azevedo Santos, Rui Manuel Vieira. OBJECTUALITY Archive of Post-Materials, Private Collections of Labels, Mariana Jacob, Muralha – Associação de Guimarães para a Defesa do Património, Nuno Coelho, Reimagining Guimarães, Sociedade Martins Sarmento. TECHNICALITY ISEP Museum, FEUP Museum, C&R Lab – IPTomar.

"2010 - 2012"

Michał Szlaga „2010 – 2012” wideo dokumentacja
Festiwal „Alternativa 2012” - „Materialność” Gdańsk, hala 90 B, 25.05.2012 – 30.09.2012
http://www.alternativa.org.pl/

Tym razem zdecydowałem się na technikę filmową, praca powstała na bazie dokumentacji z wyburzeń na terenach postoczniowych z dwóch ostatnich lat.
Całą wystawę można zobaczyć do 30.09.2012.

Serdecznie zapraszam

Z pociągu zapraszam...

...na dzisiejsze spotkanie w DSH. Warszawa 21.30. http://www.dsh.waw.pl/pl/4_1269

STOCZNIA W CSW

na wystawie zbiorowej "ŚWIAT NIE PRZEDSTAWIONY. DOKUMENTY POLSKIEJ TRANSFORMACJI PO 1989 ROKU." do 15.04.2012

STOCZNIA W CSW OD JUTRA DO 15.04.2012

do 20.11.2011 Stocznia w galerii PiTiPa, ul. Ogarna 121, Gdańsk, środa - piątek w godzinach 15 - 19, sobota - niedziela w godzinach 12 - 17

e.cité – Gdańsk

od czwartku 14 października „Stocznia Gdańska” w Galeria Apollonia, 12 rue du Faubourg de Pierre, F-67000 Strasbourg, wystawa czynna do 25 listopada.

PIKSELOWE PROSTYTUTKI

Nie ufaj klientom. Unikaj pijanych klientów. Jeżeli klient robi problemy albo chce, żebyś wykonywała rzeczy, na które ty nie masz ochoty, nie wpadaj w panikę, lecz udawaj, że na wszystko się zgadzasz, a w tym samym czasie szukaj drogi ucieczki. Jeżeli klient cię dusi, nie próbuj odciągać jego rąk, zamiast tego mocno ściśnij jego jądra. Idź na kurs samoobrony. Nie trzymaj dużych sum pieniędzy w miejscu pracy. Jeżeli masz długie włosy, schowaj je pod peruką, którą można łatwo ściągnąć. Wybieraj
miejsce dobrze oświetlone i niezbyt odosobnione. Nigdy nie idź z więcej niż jednym klientem, nawet, jeśli oferują ci olbrzymią sumę pieniędzy. Zawsze miej przy sobie długopis i mały notes. Zapisz numery rejestracyjne auta , nazwę miejsca do którego się udajesz i inne ważne informacje. Zawsze miej przy sobie coś, czego możesz użyć jako broni - lakier do włosów, pęk kluczy. Zakładaj buty, w których możesz uciekać. Nigdy nie zakładaj do pracy apaszek, szali, naszyjników, których klient może użyć
by cię udusić. Nie noś ze sobą torby na długim pasku. Obejdź samochód dookoła by upewnić się, że nikt się w nim nie ukrywa. Uciekaj pod prąd...

w ramach I Opolskiego Festiwalu Fotografii „Piskselowe Prostytutki” można zobaczyć do najbliższego wtorku /18.10/ w BP "Atelier", Opole, ul. Pasieczna 10/1

GDAŃSKIE DOKI W LAS PALMAS

ASTILLERO

PIKSELOWE PROSTYTUTKI NA DOKACH W GDAŃSKU

w ramach festiwalu ALTERNATIVA do 30.09.2011